Like us op Facebook

of

Meld je aan voor onze nieuwsbrief
renovatie jaren '20 villa | entree
renovatie jaren '20 villa | entree
renovatie jaren '20 villa | entree
renovatie jaren '20 villa | entree
renovatie jaren '20 villa | entree
renovatie jaren '20 villa | entree
renovatie jaren '20 villa | entree

Wat :​ ​een​ ​jaren​ ​‘20​ ​villa​ ​van​ ​520​ ​m2​ ​in​ ​het​ ​Haarlemmerhoutkwartier.
Wanneer :​ ​december​ ​2016​ ​opgeleverd.
Samen​ ​met :​ ​architect​ ​Servaas​ ​van​ ​Asseldonk,​ ​Euroconstruct

Jacqueline​ ​heeft​ ​de​ ​neiging​ ​zich​ ​te​ ​verontschuldigen​ ​als​ ​anderen​ ​vertellen​ ​over​ ​hun​ ​helse verbouwing.​ ​Bij​ ​hen​ ​verliep​ ​alles​ ​namelijk​ ​op​ ​rolletjes.​ ​“Het​ ​was​ ​een​ ​feestje.​ ​Ik​ ​zou​ ​het​ ​zó​ ​weer doen.”​ ​Tijdens​ ​een​ ​grondige​ ​verbouwing​ ​werden​ ​de​ ​voormalige​ ​praktijkruimte​ ​en​ ​het bovengelegen​ ​woonhuis​ ​aan​ ​de​ ​Oosterhoutlaan​ ​in​ ​Haarlem​ ​volledig​ ​getransformeerd.​ ​Het moest​ ​een​ ​open,​ ​licht​ ​en​ ​warm​ ​geheel​ ​worden,​ ​met​ ​behoud​ ​van​ ​de​ ​authentieke​ ​details​ ​en uitstraling.​ ​Van​ ​de​ ​transformatie​ ​zelf​ ​is​ ​niets​ ​te​ ​zien,​ ​zo​ ​oorspronkelijk​ ​oogt​ ​het​ ​eindresultaat.

Verliefd,​ ​verkocht,​ ​verbouwd
Bas​ ​en​ ​Jacqueline​ ​woonden​ ​jarenlang​ ​in​ ​het​ ​centrum​ ​van​ ​Haarlem.​ ​Eerst​ ​op​ ​het​ ​Houtplein,​ ​daarna aan​ ​de​ ​Oude​ ​Zijlvest​ ​in​ ​een​ ​ruim​ ​appartement​ ​in​ ​een​ ​oud​ ​schoolgebouw.​ ​Qua​ ​oppervlakte​ ​was​ ​het een​ ​prima​ ​gezinsappartement,​ ​maar​ ​steeds​ ​vaker​ ​verlangde​ ​het​ ​stel​ ​naar​ ​een​ ​eigen​ ​tuin.​ ​Jacqueline: “Het​ ​gezamenlijke​ ​schoolplein​ ​was​ ​leuk,​ ​maar​ ​je​ ​moest​ ​altijd​ ​de​ ​trap​ ​af​ ​en​ ​hebt​ ​niet​ ​altijd​ ​zin​ ​in​ ​een praatje​ ​met​ ​de​ ​buren.”​ ​In​ ​2013​ ​startte​ ​daarom​ ​de​ ​zoektocht​ ​naar​ ​een​ ​andere​ ​woning,​ ​die​ ​pas​ ​eindigde in​ ​2015.​ ​“Tijdens​ ​de​ ​crisis​ ​kwam​ ​er​ ​bijna​ ​niets​ ​vrij,”​ ​vertelt​ ​Jacqueline.​ ​Ze​ ​keken​ ​naar​ ​kleinere woningen:​ ​hun​ ​huidige​ ​huis​ ​stond​ ​niet​ ​eens​ ​op​ ​de​ ​​long list.​ ​Een​ ​makelaar​ ​stelde​ ​voor​ ​er​ ​toch​ ​eens​ ​te gaan​ ​kijken.​ ​Jacqueline:​ ​“We​ ​zaten​ ​hier,​ ​waar​ ​nu​ ​de​ ​eettafel​ ​staat,​ ​en​ ​keken​ ​de​ ​tuin​ ​in.​ ​We​ ​werden​ ​op slag​ ​verliefd.”​ ​Vervolgens​ ​gingen​ ​er​ ​maanden​ ​overheen​ ​voordat​ ​de​ ​koop​ ​rond​ ​was,​ ​en​ ​toen​ ​moest​ ​de verbouwing​ ​nog​ ​beginnen!

Oog​ ​voor​ ​detail
Architect​ ​Servaas​ ​van​ ​Asseldonk​ ​was​ ​er​ ​gelukkig​ ​om​ ​ze​ ​daarbij​ ​te​ ​begeleiden.​ ​Bas:​ ​“We​ ​vertrouwden blind​ ​op​ ​de​ ​visie​ ​van​ ​Servaas.​ ​De​ ​klik​ ​was​ ​er​ ​direct.​ ​Persoonlijk,​ ​maar​ ​ook​ ​qua​ ​visie​ ​op​ ​verbouwen.” In​ ​die​ ​visie​ ​staan​ ​persoonlijk​ ​contact,​ ​kwaliteit,​ ​maatwerk​ ​en​ ​duurzaamheid​ ​centraal.​ ​Van​ ​Asseldonk ontwerpt​ ​zoals​ ​hij​ ​luistert:​ ​nauwkeurig.​ ​Elke​ ​ontwerpbeslissing,​ ​hoe​ ​groot​ ​of​ ​klein​ ​ook,​ ​verdient aandacht.​ ​Zijn​ ​motto​ ​is​ ​niet​ ​voor​ ​niets​ ​‘Dieu​ ​est​ ​dans​ ​le​ ​détail’.​ ​Op​ ​het​ ​moment​ ​van​ ​de​ ​koop​ ​zat​ ​er​ ​nog een​ ​orthodontistenpraktijk​ ​in​ ​het​ ​pand.​ ​Er​ ​moest​ ​heel​ ​wat​ ​gebeuren,​ ​maar​ ​daar​ ​had​ ​Van​ ​Asseldonk gelukkig​ ​genoeg​ ​ideeën​ ​over.​ ​Bas:​ ​“Hij​ ​wilde​ ​het​ ​pand​ ​verbouwen​ ​met​ ​respect​ ​voor​ ​de​ ​authentieke details,​ ​dat​ ​sprak​ ​ons​ ​aan.”​ ​Van​ ​Asseldonk​ ​raadde​ ​bouwbedrijf​ ​Euroconstruct​ ​aan​ ​voor​ ​de verbouwing,​ ​omdat​ ​ze​ ​regelmatig​ ​samenwerken.​ ​Jacqueline:​ ​“Uit​ ​betrouwbare​ ​bron​ ​hoorden​ ​we goede​ ​verhalen,​ ​dus​ ​we​ ​besloten​ ​ervoor​ ​te​ ​gaan.​ ​We​ ​hebben​ ​niet​ ​eens​ ​andere​ ​offertes​ ​opgevraagd. Het​ ​voelde​ ​goed,​ ​we​ ​volgden​ ​Servaas​ ​en​ ​hadden​ ​er​ ​volledig​ ​vertrouwen​ ​in.”

Bouwen​ ​aan​ ​een​ ​lekker​ ​huis
Bas​ ​en​ ​Jacqueline​ ​zetten​ ​zich​ ​schrap,​ ​maar​ ​dat​ ​bleek​ ​niet​ ​nodig.​ ​“Je​ ​hoort​ ​altijd​ ​vreselijke verbouwingsverhalen,​ ​maar​ ​die​ ​van​ ​ons​ ​was​ ​een​ ​feestje.​ ​Het​ ​verliep​ ​echt​ ​vlekkeloos,”​ ​vertelt Jacqueline.​ ​Ze​ ​denkt​ ​dat​ ​een​ ​andere​ ​aannemer​ ​er​ ​dubbel​ ​zo​ ​lang​ ​over​ ​had​ ​gedaan.​ ​“Ze​ ​werkten​ ​zó hard,​ ​zes​ ​dagen​ ​per​ ​week.”​​ ​​Tijdens​ ​de​ ​verbouwing​ ​ontstond​ ​er​ ​niet​ ​alleen​ ​een​ ​nieuw​ ​huis,​ ​maar​ ​ook een​ ​vertrouwensband,​ ​zoveel​ ​is​ ​duidelijk.​ ​Bas:​ ​“Ze​ ​gingen​ ​met​ ​ons​ ​huis​ ​om​ ​alsof​ ​het​ ​hun​ ​eigen​ ​huis was.​ ​Jochem​ ​(Cieremans,​ ​Algemeen​ ​Directeur​ ​Euroconstruct)​ ​werd​ ​een​ ​soort​ ​kwaliteitsgarantie​ ​voor ons.”​ ​Dat​ ​ze​ ​zichzelf​ ​volledig​ ​op​ ​de​ ​keuzes​ ​voor​ ​hun​ ​woning​ ​konden​ ​richten​ ​zonder​ ​belast​ ​te​ ​zijn​ ​met planning​ ​en​ ​organisatie,​ ​dat​ ​was​ ​voor​ ​Bas​ ​en​ ​Jacqueline​ ​het​ ​grootste​ ​voordeel.​ ​“Ze​ ​nemen​ ​de organisatie​ ​over​ ​en​ ​werken​ ​met​ ​professionele​ ​mensen,​ ​daardoor​ ​verloopt​ ​het​ ​proces​ ​soepel​ ​en​ ​snel. Dat​ ​lukt​ ​nooit​ ​als​ ​je​ ​het​ ​allemaal​ ​zelf​ ​moet​ ​doen,”​ ​zegt​ ​Jacqueline.

Natuurlijk​ ​was​ ​er​ ​af​ ​en​ ​toe​ ​ook​ ​een​ ​tegenvaller:​ ​in​ ​het​ ​beginstadium​ ​werd​ ​asbest​ ​ontdekt.​ ​Jacqueline: “Je​ ​hebt​ ​nog​ ​geen​ ​zicht​ ​op​ ​de​ ​rest​ ​van​ ​het​ ​proces,​ ​dus​ ​verwacht​ ​meteen​ ​het​ ​ergste.”​ ​Niets​ ​bleek minder​ ​waar.​ ​De​ ​doemscenario’s​ ​die​ ​ze​ ​van​ ​te​ ​voren​ ​in​ ​gedachten​ ​hadden,​ ​bleken​ ​onjuist.​ ​Bas: “Neem​ ​het​ ​afmonteren,​ ​daar​ ​staan​ ​drie​ ​dagen​ ​voor.”​ ​Bas​ ​en​ ​Jacqueline​ ​kijken​ ​elkaar​ ​lachend​ ​aan. “Wij​ ​dachten,​ ​dat​ ​gaan​ ​ze​ ​nooit​ ​redden!​ ​Maar​ ​dan​ ​staan​ ​er​ ​opeens​ ​elf​ ​man​ ​voor​ ​de​ ​deur.​ ​Iedereen wist​ ​precies​ ​in​ ​welke​ ​ruimte​ ​hij​ ​moest​ ​zijn,​ ​en​ ​het​ ​lukte!”​ ​De​ ​wekelijkse​ ​bouwvergadering​ ​zorgde​ ​voor veel​ ​overzicht​ ​en​ ​rust.​ ​Jacqueline:​ ​“Samen​ ​met​ ​Servaas,​ ​Jochem​ ​en​ ​opzichter​ ​Vlado​ ​liepen​ ​we​ ​rond, bespraken​ ​we​ ​de​ ​openstaande​ ​punten​ ​en​ ​kozen​ ​direct​ ​de​ ​juiste​ ​aanpak​ ​of​ ​oplossing.​ ​Zo​ ​konden​ ​we met​ ​onze​ ​volle​ ​aandacht​ ​keuzes​ ​maken​ ​en​ ​alle​ ​punten​ ​aftikken.”​ ​Ze​ ​prijzen​ ​de​ ​de​ ​hands-on mentaliteit​ ​van​ ​opzichter​ ​Vlado.​ ​Bas:​ ​“Je​ ​ziet​ ​bovendien​ ​dat​ ​het​ ​team​ ​goed​ ​samenwerkt,​ ​dat​ ​vonden wij​ ​belangrijk.​ ​Als​ ​ze​ ​niet​ ​lekker​ ​werken,​ ​bouwen​ ​ze​ ​ook​ ​niet​ ​aan​ ​een​ ​lekker,​ ​mooi​ ​huis.”

Ruimtelijk​ ​én​ huiselijk
De​ ​grootste​ ​wens​ ​die​ ​het​ ​stel​ ​had,​ ​was​ ​een​ ​huis​ ​met​ ​logische​ ​indeling.​ ​Bas:​ ​“Het​ ​was​ ​een​ ​werkplek, maar​ ​moest​ ​een​ ​woonhuis​ ​worden.​ ​Een​ ​logische​ ​routing,​ ​meer​ ​warmte​ ​en​ ​meer​ ​licht,​ ​dat​ ​waren​ ​de kernpunten​ ​voor​ ​ons.”​ ​Dat​ ​het​ ​is​ ​gelukt,​ ​zien​ ​we​ ​zelf.​ ​De​ ​doorloop​ ​-​ ​van​ ​entree​ ​en​ ​hal​ ​naar​ ​keuken, zitkamer​ ​en​ ​de​ ​andere​ ​vertrekken​ ​-​ ​is​ ​logisch.​ ​Hetzelfde​ ​geldt​ ​voor​ ​de​ ​tweede​ ​en​ ​derde​ ​verdiepingen: vanuit​ ​de​ ​ruime​ ​overloop​ ​heb​ ​je​ ​toegang​ ​tot​ ​de​ ​diverse​ ​slaapvertrekken​ ​en​ ​badkamers.​ ​Het​ ​lijkt​ ​zo vanzelfsprekend​ ​nu,​ ​maar​ ​“het​ ​was​ ​hokkerig.​ ​De​ ​keuken,​ ​eetkamer​ ​en​ ​zitkamer​ ​waren​ ​van​ ​elkaar afgesloten.​ ​Die​ ​muren​ ​zijn​ ​weggehaald​ ​of​ ​opengebroken,”​ ​zegt​ ​Bas.​ ​De​ ​plattegrond​ ​is​ ​daardoor ruimtelijker​ ​en​ ​bovendien​ ​heb​ ​je​ ​vanaf​ ​de​ ​gehele​ ​benedenverdieping​ ​nu​ ​zicht​ ​op​ ​de​ ​tuin.​ ​Voor​ ​meer huiselijkheid​ ​en​ ​warmte​ ​werden​ ​de​ ​en​ ​suite​ ​kamers​ ​bedacht.​ ​En​ ​door​ ​in​ ​een​ ​trappenhuis​ ​een​ ​extra raampartij​ ​te​ ​maken,​ ​is​ ​de​ ​lichtinval​ ​bij​ ​de​ ​entree​ ​veel​ ​royaler.​ ​Verder​ ​werd​ ​het​ ​huis​ ​ingedeeld​ ​in​ ​‘​hot and cold areas’,​ ​op​ ​basis​ ​van​ ​gebruiksintensiteit​ ​van​ ​de​ ​ruimtes.​ ​Bas:​ ​“In​ ​de​ ​​hot areas hebben​ ​we vloerverwarming,​ ​in​ ​de​ ​andere​ ​ruimtes​ ​zijn​ ​radiatoren​ ​aangebracht.”​ ​Dat​ ​het​ ​systeem​ ​goed​ ​werkt​ ​- ook​ ​bij​ ​520​ ​m2​ ​-​ ​is​ ​al​ ​getest.​ ​Bas:​ ​“Als​ ​we​ ​willen​ ​kunnen​ ​we​ ​hier​ ​een​ ​vlindertuin​ ​maken.”

Happy​ ​home
Toen​ ​Bas,​ ​Jacqueline,​ ​Melanie​ ​en​ ​India​ ​in​ ​december​ ​2016​ ​verhuisden,​ ​voelde​ ​het​ ​huis​ ​al​ ​vertrouwd. Met​ ​een​ ​werkende​ ​haard,​ ​goede​ ​gezamenlijke​ ​ruimtes​ ​én​ ​een​ ​eigen​ ​plek​ ​voor​ ​iedereen.​ ​De voorkamer​ ​werd​ ​een​ ​kinderspeelkamer,​ ​ernaast​ ​de​ ​werkkamer​ ​van​ ​Jacqueline​ ​en​ ​ertegenover​ ​de man cave van​ ​Bas.​ ​De​ ​favoriete​ ​plek​ ​in​ ​huis?​ ​Daar​ ​waar​ ​Bas​ ​en​ ​Jacqueline​ ​verliefd​ ​werden​ ​op​ ​het pand,​ ​aan​ ​de​ ​eettafel.​ ​Jacqueline:​ ​“We​ ​beginnen​ ​de​ ​dag​ ​vaak​ ​aan​ ​de​ ​bar​ ​in​ ​de​ ​keuken,​ ​eten​ ​‘s avonds​ ​aan​ ​de​ ​eettafel​ ​en​ ​zitten​ ​daarna​ ​vooral​ ​in​ ​de​ ​​happy room.”​ ​De​ ​wat?​ ​“Oh,​ ​zo​ ​noemen​ ​we​ ​de zithoek​ ​hierachter.”​ ​Met​ ​de​ ​roze​ ​bank​ ​en​ ​het​ ​opvallende​ ​behang​ ​oogt​ ​de​ ​ruimte​ ​zo​ ​happy​ ​als​ ​het​ ​stel zich​ ​voelt​ ​in​ ​hun​ ​nieuwe​ ​huis.​ ​Bas:​ ​“We​ ​wilden​ ​een​ ​warm​ ​gezinshuis​ ​waar​ ​mensen​ ​aan​ ​kunnen komen​ ​waaien.​ ​Dat​ ​zit​ ​niet​ ​in​ ​spullen,​ ​maar​ ​in​ ​een​ ​gevoel.​ ​India​ ​is​ ​bijna​ ​jarig​ ​en​ ​op​ ​haar​ ​feestje​ ​komen dertien​ ​kindjes​ ​slapen.​ ​Dat​ ​kán​ ​hier​ ​gewoon.”

?
Vergelijkbare projecten